PGS

ZWO

printen

Pasen gaat door

15-04-2020

De arts Gor Khatchikyan is regelmatig te zien op de televisie. In praatprogramma"s en in het proramma "Frontberichten" vertelt hij over zijn ervaringen als arts op de spoedeisende hulp in deze tijden van het coranavirus. Op bevlogen wijze geeft hij ons een indruk over hoe het er in zijn praktijk aan toe gaat.

Gor Khatchikyan is als vluchteling vanuit Armenië in Nederland gekomen. Hij is dankbaar voor de goede opvang die hij hier heeft gekregen. En hij wil dan ook graag iets terugdoen. In dit geval als arts voor ernstig zieke mensen. Met veel liefde vertelt hij over zijn betrokkenheid bij de zeer kwetsbare patienten. Hij benoemt hun zorgen, angsten en alleen-zijn. Hij laat weten hoe belangrijk het is dat hij als arts een hand op de schouders van een zieke legt als gebaar van bemoediging.

Hij is de dokter die er openlijk voor uit komt dat hij gelovig is en wil handelen vanuit de beloftes van de Bijbel. Hij heeft meermaals gezegd dat voor hem de Bijbel minstens zo beklangrijk is als zijn stetoscoop. Zo zoekt hij naar een stuk menselijkheid in levensbedreigende situaties.

De coronacrisis bevindt zich volgens deze arts tussen Goede Vrijdag en Pasen. Hij zegt: “Het duurt niet lang meer en dan horen we het nieuws dat corona verslagen is. Jezus regeert”.

open graf


Pasen ligt inmiddels achter ons. We hebben het feest gevierd zij het anders dan we gewend zijn. We hebben stilgestaan bij Jezus’ overwinning op de dood en op de duisternis. En op alle levensbedreigende machten en krachten. Tegelijk gaat het leven verder alsof er niks veranderd is. Onze wereld ziet er nog precies zo uit als voor Pasen. Met haar zorgen en moeiten. Met een allesomvattende pandemie. Met mensen wier leven ingestort is. Met samenlevingen die op slot zitten. Met mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt en met bedrijven die over de kop gaan.

En toch is het Pasen geweest. Pasen vormt voor mij altijd weer het begin en de richting dat het leven niet ten ondergaat. En dat God ons niet laat vallen. Door het paasfeest mogen we hoe dan ook altijd hoop blijven houden voor ons en onze wereld.

Alle evenementen, bijeenkomsten, voorstellingen, uitvoeringen zijn stil gelegd. Waaronder ook onze kerkdiensten. Deze maatregel van de overheid geldt in elk geval tot Pinksteren (1 juni). Dat verbod betekent echter niet dat we ons stil moeten houden. Onze gesprekken kunnen doorgaan, zij het grotendeels door de telefoon. En dat doe ik in deze dagen veelvuldig. Via de computer proberen we met elkaar te vergaderen. Kerkdiensten kunnen gevolgd worden op de televisie of internet. Vanuit onze kerk is er de wekelijkse videobood-schap. En wat we ook kunnen doen is (blijven) zingen, ook al ben je niet zo goed van stem, zoals ik zelf. Normaal zingen we graag samen in de kerkdienst de aloude Psalmen en de eigentijdse gezangen. Samen zingen is immers bij uitstek een gemeenschaps-gebeuren.

In Psalm 107 horen we de oproep aan Israël om de lofzang gaande te houden temidden van verdriet, rampen en tegenspoeden. Om te blijven zingen en God te loven. Jezus en zijn vrienden deden het ook, nadat ze bij elkaar waren voor het Pesachmaaltijd en voordat ze de Olijfberg opgingen. Waar Jezus aan zijn laatste lijdensweg begon.

De leden van Het Rotterdams  Philharmonisch Orkest kunnen niet bij elkaar komen om te repeteren. Toch weten ze de muziek er er in te houden. Zij maakten thuis elk een opname die ze vervolgens samensmedden tot één geheel, namelijk namelijk het bekende “Alle Menschen werden Brüder”. Op https://www.youtube.com/watch?v=3eXT60rbBVk&feature=youtu.be is het resultaat te zien.

open graf


Zo kunnen we een allemaal van ons laten horen, ook al zijn we aan huis gebonden. En al die stemmen bij elkaar kunnen er voor zorgen dat we ons loflied overeind houden in deze moelijke tijden.

Pier Prins


laatste update.: