PGMBD

ZWO

printen

KEUZE VAN KERKGEBOUW

02-01-2021

Zelden heeft een bericht zo"n "worsteling" tussen emotie en verstand bij mij teweeggebracht als het voorgenomen besluit om de Johanneskerk te kiezen voor de Zondagse erediensten en de Ontmoetingskerk waarschijnlijk te verhuren of te verkopen.

Ik ging er eigenlijk van uit dat de Ontmoetingskerk gekozen zou worden, omdat die in mijn ogen multifunctioneler is. De wens is echter de vader van de gedachte.
Rationeel zijn er uiteraard door een commissie meer aspecten bekeken en is de keuze op de Johanneskerk gevallen. In het artikel in “Onderweg” kom ik maar weinig van die aspecten tegen, die de doorslag hebben gegeven en als gemeente worden we door de Corona pas over maanden nader geïnformeerd.
Ja de vitaliteit van vrijwilligers zou in Sittard groter zijn dan in de Geleense kerkgemeenschap. Dat heeft natuurlijk veel te maken met de gemiddelde leeftijd. Over vitaliteit gesproken, parkeerplaatsen voor minder validen vind je wel in Geleen maar (nog) niet in Sittard.
Hoe ik ook probeer om onbevooroordeeld tegen dit besluit aan te kijken, het doet pijn! Ik heb in mijn leven al heel wat kerken zien “verdwijnen” Ik ben opgegroeid in Hoensbroek, waar ik op Zondagschool ging in de “Tunnelkerk” onder aan de Kastanjelaan. Die kerk is afgebroken, maar er kwamen toen twee kerken voor in de plaats: De Goede Herder-kerk in Hoensbroek en de Emanuelkerk in Treebeek. In de Goede Herder-kerk heb ik samen met mijn latere echtgenote catechisatie gevolgd en we zijn daar getrouwd. Ook gingen we naar de Emanuelkerk in Treebeek. Mijn moeder zat daar in de kerkenraad. Beide kerken zijn afgebroken alleen voor de Emanuelkerk is een andere kerk in de plaats gekomen de Pelgrimskerk, die nu nog bestaat. Maar inmiddels waren wij getrouwd en kerkten we in Geleen in de kerk aan de Parklaan de Kruiskerk met het beroemde raam van Karel Appel. Daar is mijn dochter gedoopt. Mijn zoon is later op verzoek van mijn moeder gedoopt in de Emanuelkerk, omdat men daar al enkele jaren geen dopeling meer hadden gehad. De Kruiskerk is samen met de gereformeerde Bethelkerk afgebroken, maar daarvoor kwam één grote kerk in de plaats: De Ontmoetingskerk. Ik heb zelf in de bouwcommissie van deze kerk gezeten en dat heeft er natuurlijk toe bijgedragen, dat ik zo emotioneel met dit gebouw verbonden ben. In deze kerk ken ik elke vierkante meter. De Ontmoetingskerk is later uitgebreid met een wel heel functioneel bijgebouw “De Herberg” Vele kerkelijke activiteiten hebben daar plaatsgevonden, van lezingen, voordrachten, vergaderingen, koffiedrinken na uitvaarten tot uitgebreide maaltijden, maar ook ontmoetingen , actualiteiten-herberg en ontspanningsactiviteiten.



Ik moet toegeven, dat de geluidkwaliteit in de Johanneskerk erg goed is. Na de renovatie van de ringleiding in de Ontmoetingskerk vond ik de geluidskwaliteit en de verstaanbaarheid sterk verbeterd. Het zitten in stoelen ervaar ik als comfortabeler dan het zitten op banken. Wat de geluidskwaliteit in de kerkzaal betreft heeft Sittard een streepje voor. In de hal in Sittard tijdens het koffiedrinken is de verstaanbaarheid echter erg slecht. In Geleen is de verstaanbaarheid in de hal ook niet geweldig maar wel beter dan in Sittard.
Hoe dan ook, de teerling is geworpen, de keuze is gemaakt. We zullen toch als één kerkelijke gemeenschap verder moeten. Het is voor mij geen reden om de kerk de rug toe te keren, al ben ik bang, dat we toch kerkleden gaan verliezen. 
Eerlijkheidshalve zou dat ook met de keuze voor de Ontmoetingskerk gebeurd zijn. In die zin zorgt elke keuze in zo’n situatie voor ‘verliezers’. Maar laten we ons er samen voor inzetten om te zorgen dat we zo weinig mogelijk mensen verliezen. We moeten het komende jaar gebruiken, om de onderlinge band te versterken, nog rekening houden met twee verschillende culturen en…. naar elkaar om te zien. Hopelijk zullen we dan allen voelen dat we in Christus één zijn. Waar we elkaar ook ontmoeten.

Ruud Steen


laatste update.: