PGS

ZWO

printen

OECUMENISCHE VIERING "REMEMBRANCE DAY" IN PETRUSKERK WORDT BESLOTEN BIJEENKOMST

05-11-2020

Het is een bijzondere traditie. Op Remembrance Day of "Klaprooszondag" worden in een oecumenische viering in de grote Petruskerk van Sittard de oorlogsslachtoffers herdacht.

Namens onze gemeente is Bert Stuij daarbij betrokken. Alleen, anders dan aangekondigd en afgekondigd (ook in de Onderweg die er aan komt), kan het geen openbare viering zijn, deze keer. Vanwege Corona moet het helaas een ‘besloten bijeenkomst’ worden, en kunt u niet fysiek aansluiten. Gelukkig kunt u wel meekijken naar deze bijzondere viering, en wil via de link https://live.netcamviewer.nl/grotekerk/1074 .
Klaprooszondag is een Britse traditie, die teruggaat op de eerste wereldoorlog. The Great War, zoals die daar nog altijd heet. Een half miljoen jonge soldaten stierven in die oorlog in de loopgraven van Vlaanderen, en de enige bloemen die op de verwoeste aarde bloeien wilden waren klaprozen. Rood als het bloed van de tallozen die er stierven. De wapens zwegen op 11 november, en de klaprooszondag is de zondag die daar het dichtst bij ligt. Ook in Sittard, Born en Grevenbicht liggen er Britse soldaten op de oorlogskerkhoven die wij hier hebben, uiteraard zijn dat slachtoffers van de tweede wereldoorlog.
Het oorlogsgravencomité van Sittard-Geleen organiseert al vele jaren deze viering en herdenking, die verder nog bestaat uit kransleggingen bij oorlogsgraven. Het is altijd heel bijzonder om op deze manier de gevallenen te herdenken, en dat doen vanuit een diep besef van dankbaarheid. Dankbaarheid voor de vrijheid die wij genieten.
Op elk van de oorlogskerkhoven leest een Brits militair een korte tekst, en klinkt de Last Post. 




Dit is de tekst: 
They shall not grow old as we that are left grow old; Age shall not weary them, nor the years condemn. At the going down of the sun and in the morning, we will remember them.
(Zij zullen niet oud worden, waar wij wel oud mogen worden. Ouderdom zal hen niet tekenen, noch zullen de jaren hen belasten. Als de zon onder gaat, en in de ochtend, zullen wij ons hen blijven herinneren) 
Ik vind dat steeds weer indrukwekkend.

Bert Stuij


laatste update.: