PGS

ZWO

printen

BIJ DE DIENSTEN

31-08-2020

ALLES HEEFT ZIJN TIJD (PREDIKER 3: 1-15)

“Alles heeft zijn tijd”, dat is het thema van de kerkdienst op zondag 12 juli. Na een aantal prachtige liederen gezongen en opgenomen door enkele leden van de cantorij is het tijd om stil te staan bij het vertrek van enkele gemeenteleden.
Deze zondag wordt er afscheid genomen van Janny en Gerard Kortleve. Zij zijn hier 55 jaar geleden komen wonen. Nu gingen ze verhuizen naar Zeist om dichter bij hun kinderen en hun kleinkinderen te zijn.
Wat zijn ze actief geweest in de kerk. Gerard is jarenlang kerkvoogd geweest, heeft zich ook ingezet voor het samengaan tussen Hervormde en Gereformeerde gemeenten. Ook is hij scriba geweest. Janny was zondagschoolleidster en ook ouderling en wijkcontactpersoon voor Kerkbalans, het kerkblad en betrokken bij de bloemengroet. Samen zijn ze geregeld gastheer en gastvrouw, kerkenwacht en zitten ze in de krantenleesgroep. Dankbaar kijken we terug op deze tijd en voor ons als gemeente is er nu een tijd om te verliezen.


Ook wordt er afscheid van Jolanda, Charles, Jasmin, Richard en Scarlett Cartwright. Zij hebben vier jaar hier gewoond vanwege het werk van Charles bij de Allied Forces en verhuizen nu weer terug naar Warkworth. Met hen kwam er veel vrolijkheid in de kerk. Jolanda zong bij de cantorij en speelde ook geregeld op het orgel. En Charles was actief in de Kindernevendienst. Ook hebben ze een zeer geslaagde pubquiz georganiseerd, beneden in de kelder en meegewerkt met de kinderdienst met Kerst. En wat hebben we genoten van de kinderen. Dat was een tijd om te lachen.
Irene Pluim geeft de beide families een kaars en de cantorij schenkt een cadeau aan Jolanda. Dan mogen we om beurten naar buiten gaan en op gepaste afstand kunnen we buiten afscheid nemen. Helaas is het nu geen tijd om te omhelzen, maar met woorden en gebaren laten we deze lieve mensen gaan en bidden ze al het goede toe.


Inge Streekstra





JONA VERRASSEND ACTUEEL

Het is Coronatijd, maar gelukkig zijn er al wel weer kerkdiensten. Bijna vijftig mensen hadden zich ingeschreven voor de dienst in de Ontmoetingskerk op zondag 16 augustus. Dominee Pier Prins nam ons verder mee op de reis van Jona, die in deze dienst door de vis werd uitgespuwd, en de grote stad Ninevé bereikte.

Het toenmalige centrum van een wereldrijk, met een koning die met harde hand regeerde. Die niet terugschrok voor volkerenmoord, gedwongen volksverhuizingen en onderdrukking. Martelingen misschien wel. Het is ook de week van de grote demonstraties in Minsk, Wit Rusland. Moedig komen daar mensen in opstand tegen de ‘laatste dictator van Europa’. De uitkomst is nog onzeker op dit moment. En opeens is Jona actueel – hij trok als een soort één persoons demonstratie door Ninevé, en riep de machthebber van toen ter verantwoording. Dat liep toen goed af – de koning en zijn hele volk kwamen tot inkeer. God was van plan Ninevé om te keren, maar híj bedacht zich, ‘en hij deed hij het niet’. Dit roept ook wel lastige vragen op. Is alles dan zomaar vergeven en vergeten? Dat vond ook Jona moeilijk voorstelbaar, en vandaag is dat al even ingewikkeld.

Zingen mochten we niet, maar we hoorden prachtige liederen. Twee van de beste zangeressen van Nederland waren digitaal bij ons, Trijntje Oosterhuis en Elske DeWall. Trijntje zong een lied van haar vader Huub Oosterhuis, en Elske zong het prachtige lied 1000 uit het liedboek. Wij zagen hoe het spoor van God, sporen van mensen kruiste. Ga er even voor zitten, en laat u inspireren!


Bert Stuij


laatste update.: