PGS

ZWO

printen

EEN NIEUW SEIZOEN

29-08-2020

Het is september. Het is de maand waarin we gewoontegetrouw de aftrap geven voor een nieuwe kerkelijk seizoen. Na de zomervakantie als de scholen weer begonnen zijn, maakt de kerk een nieuw start. Niet dat in de zomer niets gebeurt, integendeel, maar alles staat op een lager pitje.

Na de zomer gaat in de regel alles weer lopen: gesprekskringen, vergaderingen, bezoeken, ontmoetingen, filmavonden, ouderenmiddagen etc., maar dit jaar is alles anders. Al ver voor de zomer zijn als gevolg van het coronavirus alle activiteiten stil komen te liggen. Ontmoetingen zijn tot een minimum beperkt. Koorrepetities vervielen, vergaderingen vonden veelal via de computer plaats, waarbij de deelnemers elk afzonderlijk thuis achter een beeldscherm zaten. En kerkdiensten konden een tijdlang niet gehouden worden. Alles draaide en draait nog steeds om afstand houden. Niet bij elkaar in de buurt komen, elkaar geen hand geven of aanraken. De deuren zoveel mogelijk gesloten houden. De kerk als een sociale gemeenschap bij uitstek lijdt daaronder.
Er was in het voorjaar de hoop en de verwachting dat we na de zomer de draad weer zouden kunnen oppakken. Helaas is dat niet het geval. We hebben nog steeds te maken met veel beperkingen en we mogen al blij zijn met een doorstart in september.

Er zijn nog twee zaken die het nieuwe seizoen anders maken zijn dan in voorgaande jaren. Voor het eerst gaan we als één gemeente het nieuwe seizoen in. Ook al deden we in de praktijk vrijwel alles samen, we waren tot 1 juli nog wel twee zelfstandige gemeenten. Vanaf nu vinden alle activiteiten plaats onder de vlag van de Protestantste Gemeente Maas- en Beekdal
Een tweede punt is dat Irene eind september vertrekt naar Oosterbeek. Haar vertrek brengt dat we het zonder haar moeten doen in het komende kerkelijke seizoen. We zullen dan ook moeten kijken hoe we het werk dat zij achterlaat, zo goed mogelijk op kunnen vangen.

Hoe kijk ik zelf aan tegen de komende tijd? Ik vind het lastig om te moeten leven en werken met al die beperkingen. Graag was ik bijvoorbeeld doorgegaan met de ouderenkringen.. Ik vond het altijd fijn om op donderdagmiddag even “Emmaplein 50” binnen te lopen.
Er is zoveel onzeker. Of de gesprekskringen vanuit het Kringenwerk door kunnen gaan, is een vraagteken. Kerkdiensten blijven behelpen en zijn niet zoals ze zouden moeten zijn. Ik probeer mensen thuis te bezoeken, maar ik merk dat het allemaal minder spontaan is, waarbij ik er rekening mee moeten houden: kan het wel, kan het niet.


Alleen al dit soort afwegingen, maakt dat ik niet “vrijuit’ uit kan gaan en dat vind ik best wel moeilijk. 
Ook al gaan we het nieuwe seizoen in met veel hindernissen, ik hoop van harte dat we niettemin een goede en gezegende tijd tegemoet gaan, waarin we aandacht hebben voor elkaar, waarin mogelijk toch goede ontmoetingen plaatsvinden. Dat het “afstand houden” niet leidt tot een: “uit het oog, uit het hart”, maar dat we oog en hart hebben voor elkaar, indachtig de uitspraak van Paulus: “Draag elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus na” (Galaten 6: 2).

Pier Prins


laatste update.: