PGS

ZWO

printen

HET HART OP DE GOEDE PLAATS

06-05-2020

In Rotterdam staat het beroemde beeld van de Joods Russische beeldhouwer Ossip Zadkine (1890 – 1967). Het beeld, dat in 1953 onthuld werd, staat bekend als "De verwoeste stad".

Het beeld wil de herinnering levend houden aan het vreselijke en zinloze Duitse bombardement op Rotterdam in de meidagen van 1940. Als gevolg van de bommen ging het centrum van Rotterdam in vlammen op. Zelf zei de kunstenaar over zijn beeld: "Het wil het menselijk lijden belichamen dat een stad moest ondergaan die slechts, met Gods genade, wilde leven en bloeien als een woud”. 

Het verhaal gaat dat Zadkine inspiratie voor zijn beeld opdeed toen hij in 1946 vanuit zijn woonplaats Parijs onderweg was naar een vriend in Nederland. Toen hij met de trein door Rotterdam reed, zag hij het weggeslagen hart van de stad.
Deze week stonden we uitgebreid stil bij 75 jaar bevrijding en bij de vele (dodelijke) offers die gebracht werden om de vrijheid terug te krijgen. Ook bij het beeld van Zadkine werden bloemen gelegd. Dit keer was dat in kleine kring vanwege de beperkingen in verband met het Corona-virus.

Het beeld van Zadkine stelt een mens zonder hart voor. Maar het beeld staat eveneens voor een stad en een samenleving zonder hart. Leven zonder hart is onmogelijk. Het hart is een grote spier die er voor zorgt dat het bloed in ons lichaam blijft stromen. Maar het hart is meer dan een lichaamsorgaan. Bij het hart draait het ook om emoties. Om liefde, passie, opwinding en energie.
In de Bijbel staat het hart vooral symbool voor inzicht, wil, denken en doen. Een mens zonder hart is in de Bijbel iemand die zonder oriëntatie en doel door het leven gaat.
Het beeld van Zadkine staat er niet alleen als herinnering, maar geldt ook als waarschuwing aan machthebbers en dictators: kijk eens wat je doet als je leeft zonder hart, als je harteloos bent of als je je hart niet op de goede plaats hebt.
Het hart houdt een mens dan ook bij de les en zorgt voor bezinning op zijn daden.
Vandaar de roep en de bede van iemand als David:
”Doorgrond mij, God, en ken mijn hart,
peil mij, weet wat mij kwelt,
zie of ik geen verkeerde weg ga,
en leid mij over de weg die eeuwig is”.



Psalm 139: 23 - 24
We kunnen niet bestaan zonder hart. Gevoel en verstand, meeleven en handelen, geloof, hoop en liefde, ze zijn nodig voor de juiste weg. Zo’n weg te gaan is het doen van Gods gebod. En Jezus, als mens naar Gods hart, heeft ons die weg voorgeleefd en voorgedaan.

Het is hartverwarmend dat in deze tijd zoveel hart getoond wordt. Voor elkaar, voor de samenleving en in het bijzonder voor de werkers in de zorg. Ik wens dan ook dat we elkaar steeds opnieuw een hart onder de riem steken! Niet alleen in deze bijzondere dagen, maar in normale tijden.

Pier Prins


laatste update.: