PGS

ZWO

printen

KERK MET SMOEL

27-03-2020

Een plaatje dat ik tegenkwam op de sociale media: "waar de kerk is". Er is geen kerktoren te zien op het beeld, dat valt al op. Wel zijn er allerlei dagelijkse handelingen: hondje uitlaten, fietsen, winkelen, kantoor houden. Het beeld straalt activiteit uit en ook een ongedwongen positiviteit.

En dus ook is er steeds dat woordje: ‘Hier is de kerk’. Een aardig plaatje voor deze tijd waarin we vanwege het coronavirus niet fysiek naar een kerkgebouw kunnen gaan. Het doet er niet zoveel toe blijkbaar. Het lijkt te willen zeggen dat kerk veel meer is dan een verzameling mensen in een gebouw, op zondag, of misschien ook wel door de week. Kerk is op straat, in de winkel, op school, in een hoog flatgebouw. Kerk is overal waar mensen zijn die het verhaal van God- met- mensen met zich meedragen. En daarmee ook proberen te leven. Ik vind het een bemoedigend beeld.
 
Terwijl ik dit stukje schrijf is ons dagelijks leven al veel voorzichtiger geworden dan de  ongedwongenheid die dit plaatje uitstraalt. Misschien volgt er nog wel een ‘lockdown’ en dan verstilt alles op straat. Als het nodig is, omdat té veel blijven flierefluiten terwijl er een onzichtbaar virus huishoudt gevaarlijk is. Maar zelfs met die gedachte vind ik dit nog een fijn plaatje. Ook als de deuren van de kerk zelf (noodgedwongen) gesloten zijn (die kerk die hier dus in geen velden of wegen te bekennen is). Ook als we vanwege onze veiligheid en die van een ander niet meer zo op straat kunnen als we gewend zijn. Dan nóg is de kerk overal waar wij haar met ons meedragen. Ieder van ons geeft de kerk een gezicht. Wat zou het mooi zijn als dat een positief gezicht is. Een opgewekt gezicht zou ik willen zeggen in deze tijd vlak voor Pasen. We laten zien wat er te halen (of te vínden) is in de kerk, door de manier waarop we ons leven vormgeven. Door de manier waarop we met anderen omgaan. Door de manier waarop we moed vatten en vertrouwen blijven houden. Ook in deze tijd.
 
Irene Pluim
 


laatste update.: