PGS

ZWO

printen

LUISTEREN: BOEIEND!

01-07-2016

Wanneer heb je voor het laatst heel goed geluisterd? Echt heel goed met alle aandacht? Als je arts bent, heb je misschien heel goed geluisterd naar longen of een hart. Als je patiënt bent, heb je misschien heel goed geluisterd naar wat je te wachten staat. Als je leidinggevende bent, hoor je misschien heel goed wat de sterke kanten van je medewerkers zijn en als je in een team werkt, hoor je vast goed wat jouw taak en verantwoordelijkheid is.

In de regel van kloosterstichter Benedictus is luisteren heel belangrijk. Luisteren is belangrijk voor alle monniken, maar het belangrijkst voor de abt. Wie de leiding in het klooster heeft, moet nog beter luisteren dan alle anderen. Hij moet met alle aandacht luisteren naar wat er leeft in de gemeenschap, hoe het met de monniken gaat en wat er belangrijk is voor een goede gang van zaken. Terwijl we gewend zijn dat luisteren vooral iets voor ondergeschikten is, zien we hier het omgekeerde.


Luisteren helpt heel erg. Je kunt je voorstellen dat een patiënt er veel beter van wordt als iemand naar hem of haar luistert en daardoor alle aandacht heeft voor wat er werkelijk leeft en speelt. Je kunt je ook voorstellen dat een verpleegkundige of arts heel blij is als iemand luistert naar de uitleg die hij of zij geeft. In de wisselwerking van de aandacht van de een voor de ander kan er iets goeds gebeuren.

Als mensen bidden, speelt luisteren ook een belangrijke rol. Psalmen en andere gebeden beginnen ook wel eens met het “Luister naar ons bidden, God…”  Alsof je eerst ervoor wilt zorgen dat je alle aandacht van de Eeuwige hebt, doe je eerst maar eens een duidelijke oproep: “Luister”. En als mensen soms met alle vurigheid bidden en toch niet krijgen wat ze verlangen, zeggen ze: “Waarom luistert God niet?” Van God mag je toch alle aandacht verwachten?

Pas geleden las ik de levensbeschrijving van een monnik. Ik heb er een prachtige zin uit onthouden. “Hoe kun je verwachten dat God naar je luistert als je dat zelf niet eens doet?” Dat zou wel eens de meest vergeten vorm van luisteren kunnen zijn: luisteren naar jezelf. Is de altijd gehaaste, drukke mens, vergeten naar zichzelf te luisteren? En hoe is het met die oudere die er zo onder lijdt dat hij of zij niet meer voor anderen kan zorgen en voor ze kan klaarstaan? Vergeten naar zichzelf te luisteren? Het zelf kan wel eens iets heel boeiends te melden hebben, als je er echt met alle aandacht naar luistert. Probeer het maar eens, want “hoe kun je verwachten dat God naar je luistert als je dat zelf niet eens doet?”

Ralf Smeets, geestelijk verzorger


laatste update.: