PGS

ZWO

printen

NOVEMBERSYNODE

06-01-2019

Nog een keer als afgevaardigde van de (voormalige) Classis Limburg nam ik deel aan de Generale Synode. Een bijeenkomst met een zeer gevarieerde agenda. Zo werden in een laatste rapport van het generale college voor de kerkorde de losse eindjes van het omvangrijke project Kerk2025 gepresenteerd (een aantal punten komt nog langs ter consideratie); hebben we onderling het geloofsgesprek beoefend naar aanleiding van de notitie "De Bijbel in het midden", voerden wij gesprekken over de inhoudelijke en ambtelijke uitdagingen van nieuwe kerkplekken en kregen we twee boekjes uitgereikt.

Over Migratie, het thema waar wij het jaar daarvoor een ethische bezinning over hadden en over  ‘Sporen van God in het dorp, de bewerking van de promotie van Jacobine Gelderloos op dit thema. Belangrijke bron ook voor de dorpskerkenbeweging die landelijk van start is gegaan. Even waren ook  tien van de elf classispredikanten aanwezig voor een korte pitch. Ieder liet geheel in eigen stijl van zich horen, waardoor de verscheidenheid aan persoonlijkheden en context van de classis zichtbaar werd, maar ook dat de aanpak en invulling van deze nieuwe functie heel divers is. Het gesprek over het categoriale pastoraat (studentenpastoraat en binnenvaartpastoraat) bracht veel synodeleden naar de microfoon, uit een grote betrokkenheid om deze vormen van pastoraat goed (financieel) te borgen en alle kanten van de voorgestelde projectmatige aanpak goed te bespreken.

Meest intensief echter werd het gesprek gevoerd over de nota ‘Huwelijk en levensverbintenis’, kort gezegd het gesprek over ‘het homohuwelijk’. De vraag lag in het midden om de kerkorde zo te wijzigen dat er niet langer onderscheid gemaakt zou worden tussen het (in)zegenen van het huwelijk van man en vrouw en partners van gelijk geslacht. Voorafgaand aan de synode en ook nadien heeft dit thema veel aandacht gekregen in de media. Voor eigenlijk alle partijen was en is de geloofwaardigheid van de kerk en haar boodschap in het geding. Na veel inbreng, van synodeleden die, hoewel verschillend van mening, allen echt geraakt waren, was de uitkomst van de stemming uiteindelijk om de kerkorde op dit moment niet te wijzigen. Maar om in een toelichting aan te geven dat er geen waardeoordeel wordt uitgesproken over de geaardheid van mensen en de keuzes die zij daarin maken en dat er geen verschil gezien moet worden in zegenen en inzegenen.
 
 
 

Niet zozeer de angst voor verdeeldheid en scheuring speelde een rol, maar de ruimte voor de kwetsbare gesprekken die over dit thema gaande zijn in de meer orthodoxe hoek van de kerk. Een consideratieronde zou dit geen goed doen. Er zijn nu  geen winnaars en verliezers gaf scriba René de Reuver op dit punt aan. In de breedte van onze kerk zijn we elkaar ‘gegeven’ en proberen we elkaar ruimte te geven en vast te houden.
In diezelfde breedte vierden wij bij aanvang van de Synode samen de maaltijd en ontvingen wij een indrukkend groetwoord van de Pakistaanse bisschop Peters, die christen is en zijn wil in een verscheurde context. Het was een Synodevergadering die mijzelf heel intensief heeft beziggehouden. Ik heb mij op een goede manier proberen in te brengen en hoop nog een tijdje afgevaardigde te zijn, vanuit onze nieuwe classis.
 
Met een hartelijke groet van ds Irene Pluim

laatste update.: