PGS

ZWO

printen

IMPRESSIE SYNODEVERGADERING 22 SEPTEMBER 2017

22-09-2017

Eind augustus viel er een behoorlijk dikke envelop in mijn brievenbus. Hij was al aangekondigd: de stukken voor de synodevergadering waarin een belangrijke stap gezet zou moeten worden voor het verder dragen van het project "kerk 2025". Kortgezegd, het beleidsplan van onze landelijke kerk waarin opnieuw ingezet wordt om terug naar de kern te gaan en de blijdschap en uitwerking van het evangelie, in de context van een krimpende kerk, volop de ruimte te geven.

Het beleidsplan, dat al eerder door de synode werd aangenomen, stelt daarin verregaande structurele veranderingen voor, waarin transparantie, eenvoud en ruimte kernwoorden zijn. Vanuit de gedachte dat de bestuurslast in de kerk onevenredig groot is en we als kerk in ieder geval niet geroepen zijn om met name te vergaderen. De voorgestelde veranderingen in het beleidsplan werden vertaald in kerkordelijke wijzigingen waarvan een belangrijk deel op 22 september ‘in tweede lezing’ op tafel lag. Kortom, deze dag zou duidelijk maken of de nieuwe koers van de kerk omarmd zou worden door de synode, waarin de vertegenwoordigers van alle classes. In den lande was er begin dit jaar druk ‘geconsidereerd’ door alle gemeenten over deel één van de wijzigingen, naar aanleiding van een tiental vragen. Meest in het oog springend: instemming werd gevraagd voor de wijziging van de huidige 75 classes naar 11 classes (en de daarbij behorende wijziging in afvaardiging vanuit de gemeenten), en de aanstelling van een classispredikant, die voortaan een sleutelrol zou moeten spelen. De respons vanuit de gemeenten was groot, de vragen waren vele.
 
Worden de gebieden niet veel te groot? Is het takenpakket van de classispredikant wel te volbrengen? Krijgt deze persoon niet teveel ‘macht’? Hoe zit het nu precies met die nieuwe ‘ringen’ waarin de gemeenten elkaar moeten ontmoeten? Op basis van deze overwegingen werden meerdere gesprekken gevoerd, werd de synode voor de zomer nogmaals als ‘klankbord’ gehoord en werden er aanpassingen in de kerkordewijzingen aangebracht, waarbij de koers wel hetzelfde bleef. Onderweg naar Hydepark op 22 september was ik erg benieuwd naar de sfeer die er zou zijn. Zou het een sfeer van tegenvoorstellen, tegengeluiden en moties worden, of zou blijken dat er voldoende draagkracht en vertrouwen was om de nieuwe koers te omarmen? Het bleek een constructieve sfeer, waarin wel nog gepleit werd voor een groter aantal classes (dit voorstel haalde het niet) en waarin beaamd werd dat bij de classispredikant het ‘geestelijk leiderschap’ voorop staat en deze persoon goede begeleiding en inbedding nodig heeft. Ook zou er snel meer duidelijkheid moeten komen over de ringen.
 
 

Bij verschillende (detail)amendementen rondom communicatie heb ik de microfoon opgezocht, maar ook uitgesproken hoe de kerk lef toont door deze nieuwe structuur en ik hoop dat de uitwerking en uitstraling positief zal zijn. We staan in de startblokken van dit proces van vernieuwing. Samen als gemeenten zullen we het maken, dat is ook onze structuur, van onderaf opgebouwd. Nu het historische besluit gevallen is gaan we verder. Ik heb er zin in.
 
Een hartelijke groet van Irene Pluim (predikant in Sittard) 
synode afgevaardigde vanuit de classis Limburg

laatste update.: