PGS

ZWO

printen

TIJD OM TE ONTDEKKEN

28-11-2017

In de boekenkast van onze Laurien en Florian staan een paar "zoekboeken". Het is de bedoeling dat je op de bladzijden zoekt naar een paar terugkerende elementen. In de mooie boeken van Charlotte Dematons is dat bijvoorbeeld een gele ballon, of een rood camperbusje. Het zoeken is een leuke oefening, voor alle leeftijden. Steeds is er wat nieuws te ontdekken op de bladzijden. Je kunt er een heel verhaal bij bedenken ook, hoewel er geen letter geschreven staat. Nu we de adventsperiode weer ingaan moet ik denken aan deze boeken. En, ik vind het ook nog niet zo gek om het ontdekken, het zoeken op jonge leeftijd te oefenen. In de wirwar van het leven is het soms ook een heel gezoek.

Soms is het voor mensen persoonlijk heel lastig om de draad te vinden, of terug te vinden. Soms kun je je bestemming niet vinden, wat of wie bij je past, met alle onzekerheid die daarbij kan horen. En soms is het bijna onmogelijk om tussen alle berichten uit alle hoeken van de wereld ook wat goed nieuws te ontdekken, een positief geluid, een teken van hoop in de chaos. De chaos van mensen die maar wat roepen, ‘minder-minder’! mensen die anderen uitsluiten, die het klimaat op het spel zetten, die akkoorden schenden..die…

Als het leven een soort ‘zoekplaatje’ is, kun je daar tegelijkertijd de vraag bijstellen: wat zoek je voor jezelf en wat zoek je voor anderen? In de adventsperiode roept dat een aantal gedachten bij mij op. Advent betekent verwachten, en dat gaat gepaard met verlangen, hopen. En we ontsteken licht, steeds meer licht, onderweg naar het kerstfeest. En we vieren dan… een kindje, een baby…

Niet meer? Zal er gedacht kunnen worden. De geboorte van Jezus was inderdaad geen groots gebeuren. Ergens achteraf en ver van huis beviel het jonge meisje Maria. Maar, de evangelieschrijvers hebben er een prachtig verhaal van gemaakt en trekken daarmee onze aandacht naar het bijzondere leven van Jezus, waarin steeds opnieuw zoveel te ontdekken valt.

In deze periode leven we weer toe naar dit geboorteverhaal. Een kwetsbaar verhaal, maar met ontzettend sterke elementen. Ook een verhaal waarbij ons een blikrichting wordt aangereikt. Iets als:  ‘volg de gele ballon op de bladzijden’, blijf die ontdekken en aanwijzen. Laat je niet afleiden of van de wijs brengen door een veelheid van beelden. En dan doorvertaald naar het kerstverhaal: kijk naar het kind. Doe dat ‘op de bladzijden van je leven’, doe dat in de samenleving waarin je woont, doe dat in de wereld..

Maar waar ís Jezus dan, in mijn leven, dichtbij, in de wereld? Is hij zo gemakkelijk te ontdekken dan? Een tijdje terug kwam ik een kleine cartoon tegen, waarop met een paar pennenstreken Jezus getekend staat met allerlei mensen, verschoppelingen om zich heen: waarom krijg ik er altijd zoveel mensen bij als ik gewoon Jezus wil volgen, stond eronder..

Jezus zoeken, Gods verhaal met mensen door hem heen beluisteren, daar zit een duidelijk oproep in om steeds het kwetsbare en wie kwetsbaar is te blijven zien. En dan heeft Jezus zoeken op de bladzijden van je leven dus te maken met ánderen, met wie je naasten zijn of kunnen worden.
 

Maar het kan ook een heel intiem gebeuren zijn en heel persoonlijk. Het is ook de gedachte van die omgekeerde beweging: dat God jóu zoekt. En dat vind ik in deze periode een prachtige gedachte om neer te leggen. Aan de ene kant heeft geloven, heeft Jezus door de bladzijden heen volgen te maken met: zoeken naar wat goed is, wat passend is, daar je keuzes bij maken van alledag die jezelf raken en anderen. En ja, dat ís uitdagend en lastig genoeg en daar heb je ook echt wel anderen bij nodig. Om te sparren, om je te inspireren, om de verhalen samen te lezen en daar betekenis uit te halen.


Maar geloven is dus ook vertrouwen: openstaan, je steeds weer openstellen voor de zoektocht van God, naar jou: door God gevonden wórden. En dat haalt wat van de druk weg ervaar ik zelf. Er is zo’n wirwar aan beelden, emoties, verhalen, ervaringen. Er is zoveel chaos soms en er zijn zoveel keuzes, afleidingen, onzekerheden. Er is soms zoveel te móeten, omdat de wereld zoveel nodig heeft.. Maar er is ook die andere kant: er is ook een God die jou ziet zoals je bent, en die mét jou een weg wil gaan. Die niet buiten je leven wil staan, maar er midden tussen in.

Mooie gedachten lijken mij dat om mee te nemen in deze adventsperiode. We krijgen teksten en liederen aangeraakt over een God die licht wil brengen in onze wereld, die recht en vrede wil oproepen, door mensen. En tegelijkertijd horen we over een God die ons allemaal persoonlijk zoekt. Om ons aan te zien en lief te hebben zoals wij zijn. Om ons te helen en te verlichten. Om onze reisgenoot te zijn.

Een mooie ontdekkingstocht wens ik ons allemaal toe.

Irene Pluim


laatste update.: