PGS

ZWO

printen

GELOVEN, LEVERT HET IETS OP?

01-10-2015

Er is de laatste jaren veel gepubliceerd over hoe de kerk eruitzou mogen of moeten zien in deze tijd. Bijvoorbeeld als ‘een huis voor de ziel’, waar je leert en viert en gevoed wordt. Of, als ‘oefenplaats van de Geest’, wat dan vervolgens omschreven wordt als ‘een plek waar christenen leren het geloof te spellen en waar hun karakters worden gevormd’. Het zijn twee gedachten die elkaar wat mij betreft kunnen aanvullen. Aan de ene kant dekerk als de plek waar je geborgenheid vindt, rust en bezinning, aan de andere kant de kerk als de plek waar er tegengas geboden wordt tegen een heersende cultuur, waar er alternatieven verkend en verkondigd worden, waar de kerk als het ware ‘profetische trekken’ heeft.

 
Maar waar het allemaal op neerkomt is dat in de kerk, in ieder geval in de protestantse traditie, de bijbelse verhalen centraal staan. Die lezen we met elkaar. We diepen de ervaringen op die mensen gehad hebben in hun leven, in hungeloof, in hun eigen context, met hun eigen vragen. We proberen te beluisteren wat de schrijvers hebben willen overbrengen, over God en over Jezus. Soms door een hele ontstaansgeschiedenisvan teksten heen en vanuit verschillende gezichtspunten. En weleggen ze naast onze eigen ervaringen. In de kerk proberen we om de stem van God te herkennen in de verhalen en ons te laten aanspreken. En dat mag, dat moet dan over ons leven gaan. Over ons staan in de wereld. Over ons kiezen, ons nalaten. Het gaat dan over geloof, hoop, liefde, en over navolging.

De leerling Petrus vroeg een keer aan Jezus: Wat levert het mij op, dat ik jou volg Jezus? (Mt 20)
En als antwoord kreeg hij dit keer de gelijkenis van de werkers in de wijngaard, waarbij de werkers vanhet laatste uur hetzelfde loon ontvangen als de last-minute werkers. Een verhaal dat wellicht verwijst naar de genade van God, hoe iedereen in zijn liefde en goedheid mag delen, ongeacht wannéér je gekomen bent. Een verhaal dat kan gaan over ‘verbinding’, tussen al die verschillende mensen. Een verhaal dat vertelt hoe het in het rijk van God niet gaat om ‘voor wat hoort wat’. In ieder geval een verhaal waarbij je verbeelding wordt aangesproken en waarbij je antwoorden worden aangereikt, niet voorgekauwd dus. Maar, toch een wat vreemde vraag van Petrus, ‘wat levert het mij op’, of juist herkenbaar?

Want ik denk dat wij onszelf die vraag ook wel (eens) stellen. En misschien wel weer opnieuw aan het begin van een kerkelijk seizoen.
Wat levert het mij op om geloof te vinden in God, in Jezus? Wat levert de geloofsgemeenschap mij op? Hoewel het dan misschien net is alsof we dan ‘geloofsconsumenten’ zijn, die willen weten wat het kost en wat het oplevert.. Op zichzelf niet geheel verkeerd lijkt mij.


Het kan trouwens ook zijn dat we de vraag stellen vanuit de intentie dat we het gevoel hebben dat er iets groters is dat in zichzelf de moeite waard is en dat ‘van buitenaf’ op ons toekomt, dat ons aanspoort en prikkelt, dat ons draagt en voedt.

Wat levert het mij op om te geloven?  Laat ik aan het begin van ons nieuwe seizoen deze vraag eerst maar eens zelf beantwoorden. 
Naast de bevestiging of belofte gezíen te zijn, gehoord te worden en de geborgenheid en het vertrouwen dat dat oplevert. Naast de hoop en het perspectief van een wereld omgekeerd. Naast alle uitdaging, het aangesproken worden, het geroepen zijn, tot over grenzen

heen, levert mij het leven in gelovig perspectief veel ‘verbondenheid’ op.
En die verbondenheid zoek ik te ontdekken en 
te vieren, ook binnen de gemeenschap. Ook met jullie en met u.

De kerk als huis voor de ziel, als oefenplaats van de Geest? In ons gelovig zijn, steeds op onze eigen manier, meer alleen of juist samen- hoop ik dat onze kerkgemeenschap een meerwaarde kan betekenen. En ik hoop op verrijking, van onszelf én onze omgeving.

Hartelijke groeten van Irene Pluim


laatste update.: