PGS

ZWO

Algemeen
VERWONDERING EN ANGST ALS TWEE KANSEN
Sommige ervaringen zijn intenser dan andere. De manier waarop mijn hond een andere hond begroet, is meestal een vrolijke ervaring, soms een angstige. Thuiskomen na een werkdag en samen komen met je gezin, is meestal en hele blije en tevreden ervaring. Pech onderweg of pijn in je rug zijn vervelende ervaringen en het moment dat je kiespijn verholpen is, een heel prettige. Dit soort dagelijkse dingen maken we telkens mee en ze doen iets met ons.
Intensere ervaringen kennen we ook. Het gevoel van verliefdheid kan ons in hemelse sferen brengen. Het begin van een nieuwe opleiding of een nieuwe baan, kan ons ook geweldig positieve flow bezorgen. En voor veel mensen is de geboorte van een kind de meest verheffende ervaring in hun leven. Zulke fases in je leven doen iets met je. Ze zetten het leven als het ware even stil en nodigen je uit dieper na te denken of te voelen wat je leven betekent.
De negatieve ervaringen van patiënten in het ziekenhuis doen dat ook. Een plotseling of minder plotselinge opname, een verwonding of ziekte waar je mee verder moet, de tegenslagen die je kunt hebben in de loop van je verblijf of behandeling in het ziekenhuis, zetten je leven ook stil. Ook bij dit soort nare fases ga je dieper nadenken of voelen wat je leven betekent. Je zou ze met een moeilijk woord contrastervaringen kunnen noemen.
 
In de Middeleeuwen wisten ze dat ook als. Ze spraken toen in mooi Latijn van fascinendum et tremendum: wat je verwondert en wat je beangstigt. Voor de middeleeuwer waren die momenten bij uitstek geschikt om te komen tot gebed, rituelen, bedevaarten of boete. Tegenwoordig beleven we ze meestal anders, maar dat betekent niet dat we er niet mee te maken krijgen. We vinden telkens nieuwe manieren om met indrukwekkende ervaringen om te gaan.
 
In het ziekenhuis zijn eenvoudige rituelen van groot belang. Een cadeau of een kaart, een kaarsje of een geschreven tekst in de stilteruimte, een kus of een knuffel laten iets zien van wat we voelen als het er echt op aan komt. Behalve al die dingen die we doen, zijn er ook dingen die we zeggen. We noemen de geboorte van een kind een geschenk, het omgaan met de ziekte een strijd, en soms de dood een verlossing.
Je kunt daaraan merken dat we ook in onze tijd dieper denken en voelen op de momenten die er het meeste toe doen. En het is ook goed dat we op die momenten beter kunnen ervaren wat er echt toe doet in het leven, en hoe we er zin aan geven. Ik denk dat we, bij alles wat ons raakt, de kans moeten grijpen om te voelen wat er echt toe doet. Het zijn de inzichten die ons richting kunnen geven en troost, tevredenheid en motivatie. Het leven is nu eenmaal niet een gladgestreken tijd tussen leven en dood, maar een verrassende reis vol fascinendum en tremendem, vol van wat je verwondert en beangstigt.
 
Ralf Smeets
laatste update.: 10-02-2020