PGS

ZWO

Nieuwsbericht
Samen met jongeren nadenken over VRIENDSCHAP

Soms komen de jongeren bovengronds. Klinkt raar, maar dat is het niet. De vieringen van de jongerenkerk vinden normaal gesproken plaats in de kelder van de Johanneskerk, maar enkele malen per jaar in de kerkzaal op de begane grond. Zo ook op zondag 4 november.

Samen met de leiding, Nely Stuij, Roelinka Boltong, Emma de Koning en Theo Zwartkruis hadden de jongeren zich verdiept in het thema : Vriendschap. Dat begon zoals altijd met een opstapspel. Deze zondag vlogen de kluwens wol door de kerk en trokken allerlei gekleurde draden van hand tot hand.

Mensen hebben op veel manieren met elkaar te maken en er ontstaan diverse vriendschappen. Zo werd duidelijk hoe we met elkaar verbonden zijn, in kerkenwerk, vriendschap, kringenwerk, enzovoort.

Hoe vaak kijken mensen elkaar echt in de ogen?, was een vraag. Doe dat maar eens 10 seconden bij degene die naast je zit, dan zul je merken hoe weinig dat eigenlijk gebeurt in het dagelijks leven. Tien seconden is dan echt heel lang.

Vorig jaar maakte Jan de Koning met de kinderen van de basiscatechese een leuke korte film over het verhaal van de verlamde jongeman die door vier vrienden voor Jezus’ voeten werd neergelaten. Deze film werd op de beamer vertoond, ook dit als teken van vriendschap. Vier vrienden die het dak openbraken om hun vriend bij Jezus te kunnen brengen.

De kaars van de jongeren stond deze keer op de liturgietafel en werd aangestoken met het licht van de paaskaars.

In een kort rollenspel werd duidelijk dat de vriendschap met Jezus de belangrijkste relatie in je leven is (kan zijn).

Natuurlijk waren er ook weer stellingen om op te reageren met rode of groene briefjes. Voor de microfoon werd door sommige gemeenteleden uitleg gegeven over hun motivatie.

Ook voor de rol van vriendschap in de actualiteit was aandacht. Daarbij kwamen de Facebookrellen in Haren aan de orde en de moordpoging op de Pakistaanse kinderrechtenactiviste Malala. Zo werd, alvorens de voorbeden te doen, stil gestaan bij het leven dichtbij en ver weg.

Veel liederen werden gezongen met fraaie projecties op de beamer, maar ook uit het liedboek en de gele bundel.

Kindernevendienst was er niet, de kleinsten mochten kleuren tijdens de dienst. Dominee Joachim Stegink hield een korte overweging en ook enkele liederen om naar te luisteren stemden tot nadenken, zoals ‘Friends are friends forever’ van Michael W. Smith en ‘Mag ik dan bij jou” van Claudia de Breij.

 In deze dienst werd afscheid genomen van Hans Heldoorn die jarenlang op verschillende manieren zijn inzet toonde voor het kampwerk, de jongerenmuziekgroep de 'Johannes Praise Band' en de catechese. Bert Stuij bood hem een bundeltje aan met werkthema’s van de catechese. Als afscheid zong Hans het lied ‘A friend’. Het laatste deel van het lied is te horen op YouTube.

http://www.youtube.com/watch?v=EDXm7DaBR9U

http://www.youtube.com/watch?v=cygX_dLeWFM

laatste update.: 05-11-2012